یکی از شخصیت های جهانی معاصر که خیلی دوستش دارم کوفی عنان است. گرچه اطلاعات زیادی درباره اش ندارم ولی نمی دانم چرا اینقدر به دلم نشسته است. گاهی فکر می کنم تنها دلیلش رنگ پوستش است:سیاه. رنگی که کوه همه مشکلات و مصائب بردگان را در همه قرون و اعصار به دوش می کشد. البته به این معنا نیست که تنها سیاهان به بردگی رفته اند وسفیدان نه. و به این معنا نیست که این روزها بردگی ریشه کن شده است و هر کسی ارباب خودش و نوکر خودش است.

چند روز پیش روزنامه شرق مقاله ای از کوفی عنان درباره جام جهانی را منتشر کرده بود. به نظرم آمد که خوب است دیگران هم این را بخوانند. به بهانه جام جهانی، درباره بسیاری از مشکلات پیش روی بشر که حلش نیاز به عزم جهانی دارد، سخن گفته بود. نام مقاله «حسادت من به جام جهانی» است. ولی نمی دانم چه کسی آن را ترجمه کرده است. 

جل الخالق! جل الخالق!

آدم این روزها چیز هایی می بیند و چیزهایی می شنود که برق از سه فازش می پرد. نمونه اش دیروز برای من اتفاق افتاد. برایتان تعریف می کنم. امیدوارم برق از سه فازتان نپرد.

مدتی است که برای درمان حساسیتم پیش یکی از این دکتر علفی ها می روم. راستش پارسال این حساسیت تنفسی چنان بلایی بر سر من در آورد که مدت ها خانه نشین شدم. تا از خانه بیرون می زدم عطسه و آب ریزش بینی و اشک چشم امانم را می برید و آبرویم را می برد. وقتی کار به آنجا رسید که می بایست هفته ای یکبار به مدت شش ماه آمپول تزریق کنم، از مطب دکتر راهم را به مطب همین دکتر علفی (آقای رضاییان، تهران، پل چوبی) کج کردم. به دو دلیل: 1- یکی از بستگان ما این دوره شش ماهه را طی کرده بود و نتیجه نگرفته بود. 2- من از آمپول می ترسم.

خلاصه این طوری پای من به مغازه این آقا باز شد. دیروز دوباره رفته بودم پیش آقای رضاییان. همینطور که منظر نشسته بودم تا نوبتم شود یک زن و شوهر خیلی شیک و پیک و میانسال وارد مغازه شدند. با یک نگاه به خانم می شد فهمید از آن زن های بسیار حساسی است که مدام اشکش در مشکش است و حوصله آدم را سر می برد. این خانم با این توصیفات از مشکل ریزش مو رنج می بردند. با وجود این که جلوی سرش نشان نمی داد که خیلی سرش خلوت شده باشد ولی خودش می گفت که یکبار می خواسته به دلیل ریزش مو خود کشی کند!!!!!!!!!!!!!! باور می کنید. خودکشی فقط به دلیل ریزش مو. اگر این اتفاق می افتاد فکر کنم جایزه مضحک ترین خودکشی سال شاید هم قرن را بخودش اختصاص می داد.

برای جلوگیری از خودکشی علیحضرت، خواهرش کار و زندگی اش را در خارج کشور ول کرده و آمده بود ور دل سلطان بانو که نکند خانم خودکشی کنند. آن هم به خاطر چهار تا شوید مو.

دیروز هم قبل از یاین که شوهرش دستش را بگیرد و بیاوردش اینجا، تصمصم گرفته بوده که سرش را تیغ بزند. این خانم با این توصیفات 49 سال سن داشتند و مدرک تحصیلیشان لیسانس بود.

این نوشته پشت جلد کتا ب سنگی بر گوری اثر جلال آل احمد است که به تازگی تجدید چاپ شده است